Zofia ElżbietaKlimaszewska

językoznawczyni, niderlandystka, germanistka, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, tłumaczka
22.04.1949 25.01.2007 Grójec

Biografia

Zofia ElżbietaKlimaszewska (ur. 22 kwietnia 1949 w Grójcu, zm. 25 stycznia 2007) była polską językoznawczynią, niderlandystką i germanistką, profesorem Uniwersytetu Warszawskiego oraz tłumaczką z języka niderlandzkiego.

Absolwentka germanistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów była stypendystką w Karl-Marx-Universität w Lipsku i uczęszczała na wykłady niderlandysty prof. Gerharda Worgta.

W 1979 uzyskała na Uniwersytecie Warszawskim doktorat z językoznawstwa. Praca doktorska dotyczyła słowotwórstwa niderlandzko-niemiecko-polskiego i była napisana pod kierunkiem prof. Jana A. Czochralskiego. Habilitowała się z językoznawstwa (frazeologia języka niderlandzkiego) w 1992 roku.

W 1992 została kierownikiem nowo utworzonego Zakładu Niderlandystyki w Instytucie Germanistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Jej badania naukowe i publikacje dotyczyły frazeologii i słowotwórstwa języka niderlandzkiego, często w porównaniu z innymi językami. Zajmowała się też translatoryką, a również literaturą i kulturą Holandii i Belgii.

Przetłumaczyła na język polski wiele utworów, w tym powieści, pisarzy niderlandzkojęzycznych. Była tłumaczką podczas oficjalnej wizyty w Polsce królowej Niderlandów Beatrix w roku 1997.

Była współautorką kilku słowników relacji polsko-niderlandzkiej. W latach 1997–2000 brała udział w polsko-flamandzkim projekcie leksykograficznym, którego owocem był 2-tomowy słownik holendersko-polski dla świata biznesu opublikowany w 2001 roku w Diepenbeek. Kontynuację projektu stanowił w latach 2001–2004 flamandzko-polski projekt Słownictwo języka niderlandzkiego. Badania pól semantycznych oraz rejestrów pragmatycznych i stylistycznych. Powstały -z udziałem Zofii Klimaszewskiej–kolejne trzy słowniki z językiem niderlandzkim i polskim.

Publikacje książkowe (wybór) obejmowały m.in. Diminutive und augmentative Ausdrucksmöglichkeiten des Niederländischen, Deutschen und Polnischen (Warszawa 1983, red. i tłum.), Znad Skaldy i Mozy. Antologia opowiadań belgijskich (Warszawa 1983, współaut.), Szkice z literatury niderlandzkiej (Wrocław 1983, podręcznik akademicki), Verbale Phraseologie des Niederländischen (Warszawa 1992, współred. i tłum.), Hugo Claus: Cały smutek Belgii (Warszawa 1994, współred.), René Genis: Słownik polsko-niderlandzki, Woordenboek Pools-Nederlands (Amsterdam 2009).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie doktoratu z językoznawstwa na UW (1979) pod kierunkiem prof. Jana A. Czochralskiego, dotyczącego słowotwórstwa niderlandzko-niemiecko-polskiego.
Habilitacja z językoznawstwa (frazeologia języka niderlandzkiego) w 1992 roku.
Kierowanie Zakładem Niderlandystyki w Instytucie Germanistyki UW od 1992 roku.
Współautorstwo i redakcja słowników relacji polsko-niderlandzkiej; udział w polsko-flamandzkim projekcie leksykograficznym (1997–2000) i wydanie dwutomowego słownika holendersko-polskiego dla świata biznesu (2001).
Udział w flamandzko-polski projekcie Słownictwo języka niderlandzkiego (2001–2004) oraz powstanie kilku słowników z językiem niderlandzkim i polskim.

Ciekawostki

Była tłumaczką podczas oficjalnej wizyty królowej Beatrix w Polsce w 1997 roku.
Brała udział w projekcie leksykograficznym 1997–2000, którego efektem był dwutomowy słownik holendersko-polski dla świata biznesu (2001).
W 1992 roku objęła stanowisko kierownika Zakładu Niderlandystyki na UW.

Udostępnij