Łukasz Kralczyński

Oficer Wojska Polskiego (kapitan intendent)
18.10.1896 Grójec

Biografia

Łukasz Kralczyński urodził się 18 października 1896 roku w Grójcu w rodzinie Pawła i Anastazji z Jaworskich. W młodości uczęszczał do szkoły miejskiej w rodzinnej miejscowości, a następnie ukończył cztery klasy w szkole realnej Karola Grochowskiego przy ulicy Nowy Świat w Warszawie. W 1915 roku dołączył do tajnej organizacji Dowborczycy w Warszawie.

Wstąpił do Legionu Puławskiego i został ranny w bitwie pod Nurcem. Od 1918 roku służył w Wojsku Polskim, w 26. pułku piechoty. Podczas wojny polsko-bolszewickiej brał udział w ofensywie kijowskiej i bitwie pod Radzyminem.

W okresie międzywojennym ukończył kurs w Centrum Szkolenia Podoficerów Piechoty Nr 1. W 1927 zdał małą maturę w Państwowym Gimnazjum w Piotrkowie. 15 sierpnia 1928 roku Prezydent RP mianował go porucznikiem ze starszeństwem z 1 sierpnia 1928 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił go do 6 pułku piechoty Legionów w Wilnie. W 1931 awansował na porucznika. W styczniu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów, z równoczesnym przeniesieniem do 3 batalionu saperów w Wilnie na stanowisko płatnika. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 155. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendentów. W tym czasie nadal pełnił służbę w 3 batalionie saperów na stanowisku oficera gospodarczego.

W kampanii wrześniowej walczył w 3 batalionie saperów. Został wzięty do niewoli radzieckiej i osadzony w Kozielsku. Figuruje na liście wywózkowej 036/4 z 16 kwietnia 1940, poz. 9. Między 20 a 22 kwietnia 1940 został zamordowany w lesie katyńskim. Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygłomianował go pośmiertnie na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, podczas uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów.

Był mężem Zofii z Tommów (1898–1988), z którą miał troje dzieci: Emilię Barbarę (ur. 1920), Krystynę Wiesławę (ur. 1922) i Michała Marka (ur. 1926).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5331 – 12 kwietnia 1922
Krzyż Niepodległości (25 stycznia 1933)
Krzyż Walecznych
Srebrny Krzyż Zasługi (1938)
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Ciekawostki

Zginął w Katyniu między 20 a 22 kwietnia 1940 i pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Pośmiertnie awansowany na majora w 2007 roku.
Był żonaty z Zofią z Tommów i miał troje dzieci.

Udostępnij